HET TRAJECT VAN UITVINDER/ONDERNEMER STEVEN WAELBERS: VAN DE GARAGE THUIS NAAR DE GROOTSTE TUINBOUWBEURS TER WERELD

Start it @kbc

Friday 24 November 2017

HET TRAJECT VAN UITVINDER/ONDERNEMER STEVEN WAELBERS: VAN DE GARAGE THUIS NAAR DE GROOTSTE TUINBOUWBEURS TER WERELD

TUINROBOT KOBI IS KLAAR OM DE VS TE VEROVEREN

250 tuinrobots hoopte fysicus en ex-bankier Steven Waelbers te verkopen. Maar een gewonnen pitchwedstrijd in Silicon Valley en een door CNN, Fox, Discovery Channel, Bloomberg en co opgepikt persbericht later heeft hij meer dan 10.000 bestellingen binnen. Tuinrobot Kobi – die sneeuw ruimt, gras maait én bladeren verwijdert – staat aan de vooravond van een groot Amerikaans avontuur, maar blijft op en top Belgisch. “Ik hoor veel gezeur, maar ik vind oprecht dat ons ondernemersklimaat naast dat van de VS mag gaan staan.”

Twee jaar geleden publiceerde de Boston Consulting Group nog een lijvige studie over de ‘Robotics Revolution’. België kreeg toen de twijfelachtige eer om genoemd te worden als laggard, als achterblijver als het gaat over het ontwikkelen en inzetten van robots.

Steven Waelbers is één van de pioniers achter de noodzakelijke inhaalbeweging die ons land aan het maken is. Opvallend: hij is geen ingenieur, maar wel een fysicus die niet zo heel lang geleden nog bankier was bij KBC. Op zich al een uitzonderlijke combinatie, en zeker voor een founder van een robotics start-up. Maar Steven Waelbers zelf is ervan overtuigd dat net die combinatie hem als founder en ondernemer een groot voordeel oplevert.

“Het klinkt cheesy, maar ik meen het: ik vind werkelijk alle aspecten van een start-up leuk. Het cliché wil dat founders van start-ups ofwel vooral bezig zijn met hun product, ofwel vooral met het zakelijk aspect. De genieën versus de verkopers, zeg maar. Het is natuurlijk wat kort door de bocht, maar er zit wel een grote grond van waarheid in dat cliché. Ik zie start-ups die een geweldig idee voor een product hebben, maar er amper aan gedacht hebben dat ze ook geld in kas moeten hebben om dat product te maken.”

“Een start-up runnen, is eerst en vooral: prioriteiten stellen. Elke dag zijn er duizend dingen die je kan doen, en die je eigenlijk zou moeten doen. Je moet keuzes maken, de godganse dag lang. De ene dag word je helemaal opgeslorpt door prototypes en productielijnen, de andere dag door cashflows en businessplannen. Zo gaat dat. Het grote verschil met de meeste founders is dat ik als ex-bankier niet alleen het een en ander afweet van cashflows en businessplannen, maar mij daar ook nog eens oprecht mee amuseer.”

En toch: geef Steven een 25ste uur cadeau, en hij slaat aan het knutselen. “Ik was als kind voortdurend met mijn vader aan het klussen in huis. Later, ook terwijl ik fysica studeerde, zat ik de hele tijd in de garage robots en drones te bouwen. Dat is vandaag nog altijd het allerliefste wat ik doe: dingen in stukken zagen en ze weer aan elkaar lassen. Het pure knutselen, proberen en sleutelen tot ik iets vind dat werkt.”


Een zeldzame sneeuwbui en een halve regenton

Het idee voor een tuinrobot kwam van Steven’s vader. “Tijdens een zeldzame sneeuwbui merkte hij op dat het toch verdomd handig zou zijn als een robot in zijn plaats de sneeuw zou ruimen. Zoiets moet je mij geen twee keer zeggen. Ik heb een regenton in tweeën gezaagd en de ene helft op een robot gemonteerd. Allemaal behoorlijk bric-à-brac, maar de robot werkte en ruimde daadwerkelijk de sneeuw.”

“Toen ik een tijd later een Amerikaanse collega op café introduceerde in de wondere wereld van de Belgische bieren, ging het na een paar glazen over robots en toonde ik hem op mijn telefoon een filmpje van de sneeuwrobot. ‘People would pay money for this’, zei hij. Het zat al veel langer in mijn hoofd om zelf te gaan ondernemen, om met één van mijn eigen creaties een eigen start-up uit de grond te stampen. De opmerking van die collega was de trigger om mijn koudwatervrees te overwinnen.”

 

In de garage van co-founder Andrew werd de bric-à-brac sneeuwrobot een echt prototype. Een eerste steekproef tijdens een sneeuwbui bij buurtbewoners wees op grote interesse voor een dergelijke sneeuwrobot. Een echt onafhankelijk marktonderzoek bevestigde het potentieel. De sneeuwrobot werd uitgebreid tot een tuinrobot voor alle seizoenen met drie modules om naast sneeuw te ruimen ook bladeren te verwijderen en het gras te maaien.

The Kobi Company was geboren.


CNN, Bloomberg, Fox, Discovery Channel en co

Fast forward naar september 2016. Naar Silicon Valley, waar Steven op dat moment vertoefde. Dankzij een eerdere missie van Start it @KBC in New York had hij de beurs ‘Robobusiness’ leren kennen, en toevallig was er een nieuwe editie in Silicon Valley.   Robobusiness organiseert elk jaar een Pitchfire voor beloftevolle robot start-ups. “Ik kende één van de organisatoren van de beurs en ze vroeg mij om mee te doen aan de pitchwedstrijd. Ik was het niet van plan, maar ik was er nu toch...”

Zoals dat dan gaat in ontelbare filmscripts: de outsider die aanvankelijk niet eens van plan was om deel te nemen, won de wedstrijd. De hoofdprijs was een mooie cheque en – nog interessanter – een interview met Robotics Review. Vakblad en bijbel voor iedereen die van ver of dichtbij met robots bezig is. Het interview verscheen, de traffic naar de website ging omhoog en de eerste bestellingen voor tuinrobot Kobi begonnen binnen te lopen.

“We stonden al met grote ogen te kijken naar die onverwachte belangstelling, maar een paar weken later ontplofte het helemaal. We hadden een press release rondgestuurd om onze deelname aan GIE (Green Industry & Equipment Expo) in Louisville, Kentucky onder de aandacht te brengen. Die beurs is de grootste ter wereld voor tuingereedschap en is in de Verenigde Staten echt wel een big deal. Ik kan nog altijd niet vatten hoe het precies gegaan is, maar dat ene persbericht bracht ons op CNN, Bloomberg, Fox, CNBC, Discovery Channel, noem maar op. Echt zot. (lacht) Mij moet je echt niet meer overtuigen van het belang van communicatie.”

Steven had gehoopt op 250 bestellingen voor zijn robot. De teller staat nu op meer dan 10.000. “Het is een cliché, maar als je die stroom bestellingen ziet binnenkomen, hink je op twee gedachten. Langs de ene kant ben je dolblij dat het idee waar je zo in gelooft ook echt aanslaat. Langs de andere kant vraag je je natuurlijk af hoe je dat als kleine start-up allemaal gaat bolwerken. De robot was op dat moment nog volop in ontwikkeling. Laat staan dat we al in staat waren om er meer dan 10.000 van te fabriceren.”

“Ik heb de voorbije maanden veel van mijn tijd besteed aan expectation management. We krijgen veel telefoons en veel mails van ongeduldige klanten. Af en toe haakt er eentje af, dat is logisch. Maar de meeste mensen die een tuinrobot hebben besteld, tonen begrip voor de wachttijd. We willen Kobi eerst op kleine schaal uitrollen om 200 procent zeker te zijn dat we onze klanten waar voor hun geld bieden.”


Hardware is hard

Een robot productieklaar maken, doe je niet van vandaag op morgen. Daar kunnen ze bij The Kobi Company van meespreken. “Hardware is hard, luidt een gezegde. En dat klopt. Software is ook moeilijk, maar je kan wel en cours de route bijsturen, zelfs vanop afstand. Bij hardware is dat anders. Elke bout, elke schroef, elke kabel moet goed zitten voor we lanceren. Je kan geen robot met twee wielen opsturen en zeggen dat de andere twee wel volgen.”



 

“Een robot is nooit echt af. Je kan hem blijven perfectioneren. Maar anders dan bij software – die je op zeer regelmatige basis relatief eenvoudig kan updaten – moet je op een bepaald moment durven afkloppen: ‘zo gaan we hem fabriceren’. Daar zijn we nu. Het prototype is helemaal klaar. We hebben een heel sterke partner gevonden om een productielijn voor ons op te zetten, maar dan nog moet je zes tot negen maanden rekenen voor je eerste robot van de band rolt. In het voorjaar van 2018 krijgen de eerste klanten hun robot. De grasmodule is eerst aan de beurt, de sneeuwmodule volgt dan voor volgende winter.”

Opvallend: de eerste lichting van de tuinrobot is volledig bestemd voor de Amerikaanse markt. “Daar zijn een paar heel eenvoudige redenen voor”, legt Steven uit. “Om te beginnen is de Amerikaanse markt gigantisch. In de Verenigde Staten worden evenveel tuinmachines verkocht als in de rest van de wereld samen.”

“Daar komt nog bij dat de winters in een groot deel van de VS natuurlijk veel zwaarder zijn dan bij ons. Hier heb je jaren waar amper sneeuw valt, de Amerikanen kunnen hun sneeuwrobot bijna gegarandeerd laten draaien. Wie zich in de VS een Kobi aanschaft, kan die met de drie modules het hele jaar door gebruiken.”

En toch, ondanks die immense afzetmarkt en ondanks de Amerikaanse productie, blijft The Kobi Company vanuit België opereren. De volledige R&D van The Kobi Company zit in Leuven en founder Steven werkt het grootste deel van zijn tijd vanuit zijn heimat. Kobi is en blijft Belgisch.

“We produceren dan wel hoofdzakelijk – en in eerste instantie zelfs uitsluitend – voor de Amerikaanse markt, maar we hebben niet de ambitie om een Amerikaans bedrijf te worden. De VS zijn maar één mail of één telefoon verwijderd van ons, en ik heb natuurlijk nog een co-founder waar ik blindelings op kan rekenen.”

“Ik weet dat het populair is om als ondernemer over de overheid te klagen, maar ik vind oprecht dat het Belgische ondernemersklimaat naast dat van de Verenigde Staten kan gaan staan. Ik vind hier heel goeie mensen, en zonder de Vlaio-steun van de Vlaamse overheid en het grenzeloze vertrouwen van Start it @KBC zouden we niet staan waar we nu staan. No way. Waarom zouden we dan vertrekken?”